บทที่ 37 อย่างน้อยก็ยังใส่ใจ

“มาแล้วเหรอลูกปลา ขนมมาส่งตั้งแต่บ่าย ย่าให้เขาเก็บไว้ให้แล้วนะ” พร้อมพัฒน์เดินเข้ามาทันเห็นปาริฉัตรยกมือไหว้คุณย่า เธอปล่อยแขนแม่แล้วขยับเข้าไปนั่งใกล้หญิงชรา

“ครบไหมคะ ลูกปลาให้ร้านเผื่อมาอีกสองกล่อง”

“ครบจ้ะ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จค่อยแจก จะได้ไม่ลืมเอากลับกัน” ปาริฉัตรพยักหน้า ก่อนหันไปไหว้ญาติที่นั่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ